Gezin – en systeem counseling

Ieder mens en kind is onderdeel van diverse  systemen zoals bv een gezin, een familie, een school, opleiding of werkomgeving.
Het gezin is daarbij een  systeem, waarvan een persoon lid is door biologische, affectieve, wettelijke, geografische en historische banden. Menselijke problemen zijn in de kern problemen die ontstaan tussen personen die lid zijn van dit systeem. Het achterliggende idee is dat als in een systeem zoals bijvoorbeeld een gezin of een partnerrelatie,  één van de leden een probleem heeft, het hele systeem daardoor beinvloed  wordt. Omgekeerd kan men een individu helpen door het systeem waarin hij/zij leeft te versterken.

Overtuigingen en gedachtes die gezinsleden hebben over zichzelf en elkaar kunnen conflicten teweeg brengen en een open communicatie in de weg staan. Het ontwikkelen van inzicht in elkaar kan er toe bijdragen dat een oplossing van de problemen mogelijk is. Hierbij staat steeds het verkrijgen van het wederzijds begrip, de bewustwording van het sociale kapitaal en het versterken van de onderlinge band centraal. Daarnaast  besteed ik veel aandacht aan het belang van herstructurering van taalkundige processen, zoals de gevolgen van verhullend taalgebruik voor de onderlinge communicatie, maar ook voor het bewustzijn van de persoon zelf.

De problemen die mensen ervaren worden  binnen de gezinstherapie niet geisoleerd gezien, maar het gedrag van alle gezin en/of familie leden wordt hierin meegenomen. Door gesprekken, gezinsopstellingen en  creatieve werkvormen  ontstaat  er inzicht in de innerlijke processen van het gezin en de gewaarwording van verborgen structuren en verbindingen. Het vlechtwerk van verbindingen wordt stuk voor stuk ontward, zodat verstrikkingen ontknoopt kunnen worden. De systemische familietherapie gaat ervan uit, dat er in het gezin zelfhelende krachten aanwezig zijn die in de therapie gemobiliseerd kunnen worden. Hierdoor wordt het voor het gezin mogelijk een groot deel van de problemen zonder duurzame therapeutische ondersteuning op te lossen.

Virginia Satir  ontwikkelde  als een van de eerste gezinstherapeuten, de begeleiding en behandeling van gezinnen  met diverse psychosociale moeilijkheden.  Haar  gezinstherapie  zou  ook een belangrijke invloed op andere therapievormen krijgen.
Satir had een spirituele band met haar werk. “Wanneer men het menselijke leven als heilig beschouwt – zoals ik dat doe – dan wordt de gezinsconstructie een spirituele ervaring en voert het tot inzichten die de menselijke energie uit de boeien van het verleden bevrijdt en de weg naar volle menselijke ervaring opent.

Ik voel me zeer verbonden met deze  zienswijze en onderschijf deze van harte!